zaterdag 26 februari 2011
een kleine intro
26 februari 2011, ik zit nu welgeteld vijf dagen in Nairobi, Kenya. Een goed begin van deze blog zou zijn om eerst even kort uit te leggen wat ik nu gedurende 2maand en een half in Kenya zal uitspoken. Het doel van deze onderneming is mijn thesisonderzoek. Die zal handelen over het Mau Forest Complex, een groot geheel van verschillende bosgebieden in Rift Valley Province, Kenya. Het geheel vormt de groene longen van Kenya. Ze zorgt voor voldoende watertoevoer aan omliggende gebieden, rivieren, meren en parken. Op die manier is ze dus niet enkel van belang voor de plaatselijke bevolking, maar voor heel Kenya en haar buurlanden. Het MFC is de voorbije 20jaar echter enorm gedegradeerd. Dit heeft de Keniaanse regering er toe aangezet tot het opstellen van een stappenplan om het complex van verdere degradatie te redden. één van die stappen is het evacueren van de plaatselijke bevolking die in en rond de bosgebieden wonen. Wat is nu mijn doel? Ik wil achterhalen welke impact het conservatieplan heeft op de plaatselijke bevolking, zowel sociaal als cultureel. Ik zal dus proberen de relatie tussen mensen en het Mau Forest te onderzoeken, wat er veranderd is over tijd en ruimte, en welk standpunt ze innemen tegenover conservatie. Voila, heel kort uitgelegd dus.
De vlucht duurde lang, iets meer dan 7uur naar Kigali waar we een uurtje stopten en dan nog anderhalf uur naar Nairobi. We waren in Zaventem al goed begonnen met een kapotte motor. Eerst een vluchtannulatie met Egyptair, nu een kapotte motor. Iemand wil echt niet dat ik vertrek! Maar voor de rest waren er geen problemen. Ik zat naast het raam, met niemand anders naast mij. Chill, beentjes strekken, en hup naar dromenland.
Toen ik toekwam was het donker, veel te donker om iets te kunnen zien. Na een bobbelige rit werd ik warm verwelkomd in een gezellig huisje in Lakisama. De volgende ochtend kreeg ik een goed ontbijt en verkende ik wat verder het perceel. Jennifer, een vrouw die helpt in het huishouden en met baby Stephanie, nam me mee op het dak. Het uitzicht dat ik daar zag had ik helemaal niet verwacht! Een aantal akkerlandjes, en grote hoge rotsen. Het was vroeger blijkbaar een mijn waar mensen stenen kapotsloegen en dan verkochten. Het gebied is een paar jaar terug opgekocht en wordt nu gebruikt als een plek om te rusten, te komen picknicken en te spelen. Heerlijk om mijn gedachten daar te laten rond zweven.
De eerste dagen hier zijn goed verlopen. Heel rustig, vooral verkennend. Meegaan om boodschappen in de buurt, familie die dichtbij wonen leren kennen, en naar het centrum van de stad gaan. Het centrum is heel anders dan ik het me had voorgesteld. Het is er druk, maar niet claustrofobisch druk. Nairobi city is een heel moderne stad, met hoge gebouwen en fast food! Samen met Erick, een neef van Sylvester die hier ook woont, heb ik in Giivanii Gardens frietjes gegeten. De frieten waren niet mis, en het park was proper met hier en daar een priester die luidkeels zijn geloof verkondigde. Het park was vroeger eigenlijk een verzamelplaats voor dieven en oplichters, maar het is veel verbeterd sinds dan. Vandaag komen mensen er om hun lunch op te eten en te relaxen. De matatu's zijn zalig!! Heerlijk om muziek te hebben waarmee je door de minder goede wegen buiten het centrum automatisch meeknikt. Ze zijn volop bezig met werken aan een super high way, waardoor er een aantal omwegen zijn en de staat van de wegen wat minder is. Maar de stad op zich is eigenlijk heel relax. Al moet ik eerlijk zijn, ik was er niet op zijn drukste moment. Misschien veranderen mijn indrukken hierover nog, we'll see.
Vandaag ben ik met Sylvester en Christina in de stad gaan lunchen, fried tilapia van Lake Victoria. Tilapia is een indigene vis, die ook heel gesmaakt wordt door de befaamde nijlbaars. Ik wou al direct beginnen fileren, maar had geen mes noch vork. Handig is iets anders.. Ik zat wat verward rond te zoeken, tot Christina zei 'you eat it with your hands!' Aha!De eerste keer van mijn leven vis gegeten met mn handjes, en ik moet zeggen, Christina heeft gelijk! Het eten smaakt zoveel beter als je met je handen eet :)
De vlucht duurde lang, iets meer dan 7uur naar Kigali waar we een uurtje stopten en dan nog anderhalf uur naar Nairobi. We waren in Zaventem al goed begonnen met een kapotte motor. Eerst een vluchtannulatie met Egyptair, nu een kapotte motor. Iemand wil echt niet dat ik vertrek! Maar voor de rest waren er geen problemen. Ik zat naast het raam, met niemand anders naast mij. Chill, beentjes strekken, en hup naar dromenland.
Toen ik toekwam was het donker, veel te donker om iets te kunnen zien. Na een bobbelige rit werd ik warm verwelkomd in een gezellig huisje in Lakisama. De volgende ochtend kreeg ik een goed ontbijt en verkende ik wat verder het perceel. Jennifer, een vrouw die helpt in het huishouden en met baby Stephanie, nam me mee op het dak. Het uitzicht dat ik daar zag had ik helemaal niet verwacht! Een aantal akkerlandjes, en grote hoge rotsen. Het was vroeger blijkbaar een mijn waar mensen stenen kapotsloegen en dan verkochten. Het gebied is een paar jaar terug opgekocht en wordt nu gebruikt als een plek om te rusten, te komen picknicken en te spelen. Heerlijk om mijn gedachten daar te laten rond zweven.
De eerste dagen hier zijn goed verlopen. Heel rustig, vooral verkennend. Meegaan om boodschappen in de buurt, familie die dichtbij wonen leren kennen, en naar het centrum van de stad gaan. Het centrum is heel anders dan ik het me had voorgesteld. Het is er druk, maar niet claustrofobisch druk. Nairobi city is een heel moderne stad, met hoge gebouwen en fast food! Samen met Erick, een neef van Sylvester die hier ook woont, heb ik in Giivanii Gardens frietjes gegeten. De frieten waren niet mis, en het park was proper met hier en daar een priester die luidkeels zijn geloof verkondigde. Het park was vroeger eigenlijk een verzamelplaats voor dieven en oplichters, maar het is veel verbeterd sinds dan. Vandaag komen mensen er om hun lunch op te eten en te relaxen. De matatu's zijn zalig!! Heerlijk om muziek te hebben waarmee je door de minder goede wegen buiten het centrum automatisch meeknikt. Ze zijn volop bezig met werken aan een super high way, waardoor er een aantal omwegen zijn en de staat van de wegen wat minder is. Maar de stad op zich is eigenlijk heel relax. Al moet ik eerlijk zijn, ik was er niet op zijn drukste moment. Misschien veranderen mijn indrukken hierover nog, we'll see.
Vandaag ben ik met Sylvester en Christina in de stad gaan lunchen, fried tilapia van Lake Victoria. Tilapia is een indigene vis, die ook heel gesmaakt wordt door de befaamde nijlbaars. Ik wou al direct beginnen fileren, maar had geen mes noch vork. Handig is iets anders.. Ik zat wat verward rond te zoeken, tot Christina zei 'you eat it with your hands!' Aha!De eerste keer van mijn leven vis gegeten met mn handjes, en ik moet zeggen, Christina heeft gelijk! Het eten smaakt zoveel beter als je met je handen eet :)
Abonneren op:
Posts (Atom)