woensdag 16 maart 2011
eerste expeditietje
maandag 14 maart, mijn eerste stappen naar mau forest. eindelijk! na drie weken nairobi had ik dringend nood om te beginnen aan mijn onderzoek, en nog meer naar nieuwe indrukken en nieuwe 'wow'-gevoelens! en eindelijk was het zo ver! samen met valentine, een collega van sylvester die zich specialiseert in forestry en environtmental studies, vertrek ik naar Nakuru waar ik mn eerste stapjes in het onderzoek zal maken. van daar uit proberen we naar mau forest te trekken en op zoek te gaan naar de ogiek. de ogiek zijn traditionele jager-verzamelaars van honing die bekend staan als de oorspronkelijke inwoners van mau forest. zij zullen de hoofdrol spelen in mijn onderzoek.
de trip begon al goed. na eerst een kudde geiten van de weg proberen te krijgen viel de auto zonder benzine. we zijn dus wat later vertrokken dan gepland, maar in de vooravond zaten we toch in de shuttle matatu op weg naar Nakuru! na een rit van bijna drie uur kwamen we toe en kon het avontuur beginnen! ik verblijf in een klein hotelletje in Nakurutown, met een deftige kamer én warm water! als de elektriciteit niet uit valt tenminste...
de eerste dag van de expeditie zijn valentine en ik naar Nessuit gegaan, op anderhalf uur van Nakuru. Via via hadden we gehoord dat er daar misschien wel Ogiek zouden zijn, dus zijn we maar op goed geluk eens gaan snuisteren in het veld. ha! Mau Forest! Maar waar is de forest? aan de voet van de Mau escarpment zijn er nauwelijks bomen te zien, met uitzondering van de exotische bomen (voornamelijk sparren) die door de overheid werden aangeplant voor woud productie. Maar de ogiek? die waren er wel! een mooie eerste start dus met als resultaat een groepsgesprek met de village elders, een rondleiding hop hop dieper het woud in, een aantal medicinale planten geproefd (met een bitter nasmaakje wel, maar ach nu wist ik dat ik waarschijnlijk geen last zal hebben van mijn maag), en een leuk interviewtje met een oudere dame die me meer wist te vertellen over een traditioneel ogiek huwelijk en het bijhorende bier spuwen op de newlyweds. ik had me geen beter kennismaking met het veld kunnen maken!
vandaag, dag twee van de expeditie, begonnen we in Elbagon en zijn we hoger en hoger het mau escarpment ingetrokken tot in Mariashone waar we kennis gemaakt hebben met een andere ogiek gemeenschap. deze gemeenschap heeft zich grotendeels al aangepast aan een landbouwersbestaan, en kunnen denk ik een interessante invalshoek bieden in mijn onderzoek. opnieuw een groepsgesprek met de village elders, en een goed interview met een ogiek mzee. we werden uitgenodigd in zijn huisje, en hebben zelfs wat van zijn honing mogen proeven. ah! so sweet! honing neemt een centrale plaats in het dagelijks leven van de ogiek. het is van vitaal belang voor hun levensonderhoud en het bezit een grote culturele waarde als hoofd'ingredient' tijdens huwelijksceremonies, besnijdenissen en andere initiaties. we hebben gehoord van een andere ogiekgemeenschap die nog dieper in het woud leeft en nog steeds voornamelijk op jagen en verzamelen vertrouwt. we wouden ze nog gaan bezoeken, maar de regen had andere plannen voor ons voorzien. nadat we ons in de modder hadden vast gereden, we aan de auto gesleurd hebben, en eindelijk verlost waren hebben we besloten richting Nakuru terug te keren. het werd al laat, en de slippy roads lieten ons niet toe nog hoger te gaan. spijtig, maar ik keer wel tevreden terug. morgen gaan we misschien even terug naar Nessuit, de eerste ogiek gemeenschap die we ontmoet hebben. dit hangt af of we transport hebben of niet. nadien nemen we opnieuw de shuttle matatu richting nairobi, home.
einde dus van een eerste expeditietripje, ik kan niet wachten tot de volgende!
de trip begon al goed. na eerst een kudde geiten van de weg proberen te krijgen viel de auto zonder benzine. we zijn dus wat later vertrokken dan gepland, maar in de vooravond zaten we toch in de shuttle matatu op weg naar Nakuru! na een rit van bijna drie uur kwamen we toe en kon het avontuur beginnen! ik verblijf in een klein hotelletje in Nakurutown, met een deftige kamer én warm water! als de elektriciteit niet uit valt tenminste...
de eerste dag van de expeditie zijn valentine en ik naar Nessuit gegaan, op anderhalf uur van Nakuru. Via via hadden we gehoord dat er daar misschien wel Ogiek zouden zijn, dus zijn we maar op goed geluk eens gaan snuisteren in het veld. ha! Mau Forest! Maar waar is de forest? aan de voet van de Mau escarpment zijn er nauwelijks bomen te zien, met uitzondering van de exotische bomen (voornamelijk sparren) die door de overheid werden aangeplant voor woud productie. Maar de ogiek? die waren er wel! een mooie eerste start dus met als resultaat een groepsgesprek met de village elders, een rondleiding hop hop dieper het woud in, een aantal medicinale planten geproefd (met een bitter nasmaakje wel, maar ach nu wist ik dat ik waarschijnlijk geen last zal hebben van mijn maag), en een leuk interviewtje met een oudere dame die me meer wist te vertellen over een traditioneel ogiek huwelijk en het bijhorende bier spuwen op de newlyweds. ik had me geen beter kennismaking met het veld kunnen maken!
vandaag, dag twee van de expeditie, begonnen we in Elbagon en zijn we hoger en hoger het mau escarpment ingetrokken tot in Mariashone waar we kennis gemaakt hebben met een andere ogiek gemeenschap. deze gemeenschap heeft zich grotendeels al aangepast aan een landbouwersbestaan, en kunnen denk ik een interessante invalshoek bieden in mijn onderzoek. opnieuw een groepsgesprek met de village elders, en een goed interview met een ogiek mzee. we werden uitgenodigd in zijn huisje, en hebben zelfs wat van zijn honing mogen proeven. ah! so sweet! honing neemt een centrale plaats in het dagelijks leven van de ogiek. het is van vitaal belang voor hun levensonderhoud en het bezit een grote culturele waarde als hoofd'ingredient' tijdens huwelijksceremonies, besnijdenissen en andere initiaties. we hebben gehoord van een andere ogiekgemeenschap die nog dieper in het woud leeft en nog steeds voornamelijk op jagen en verzamelen vertrouwt. we wouden ze nog gaan bezoeken, maar de regen had andere plannen voor ons voorzien. nadat we ons in de modder hadden vast gereden, we aan de auto gesleurd hebben, en eindelijk verlost waren hebben we besloten richting Nakuru terug te keren. het werd al laat, en de slippy roads lieten ons niet toe nog hoger te gaan. spijtig, maar ik keer wel tevreden terug. morgen gaan we misschien even terug naar Nessuit, de eerste ogiek gemeenschap die we ontmoet hebben. dit hangt af of we transport hebben of niet. nadien nemen we opnieuw de shuttle matatu richting nairobi, home.
einde dus van een eerste expeditietripje, ik kan niet wachten tot de volgende!
donderdag 3 maart 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)